آب؟ / بگو آب / و من روی تنت باران ببوسم

باد؟ / بگو باد / و من با موهایم باد بروبم برایت

خاک؟ / بگو خاک / و من طوطیای چشم کنم غبار قدمهایت را

آتش؟ / بگو آتش / و من کف دست‌هایم را / روی پوستت شعله‌ور کنم

برو!/ هرجا که می‌خواهی برو / اما دورتر از يک نفس نرو

کلمات را مثل گلبرگ / زير پای تو می‌ريزم/ که راه گم نکنی / و بر کاغذم بمانی

رحم؟ / تو بگو رحم کن / من خدا را بين نفس‌های تو /  به التماس می‌اندازم

خود را به نخ می‌کشم / به گردن تو می‌آويزم/ که بوی من/ خوابت را حرام کند

از نديدنت هی می‌ميرم / به اميد ديدنت / هی نو به نو / زنده می‌شوم

آغوش؟ /تو بگو آغوش / که بودنت در دستانم را / از خيال به خاطره بدل کنم / که مرا در نبودنت تجزيه کند

خاطره ؟ / توبگو خاطره / تا من دریا را به طوفان وا دارم

شعر ؟/ تو شعر بگو / من تو را می نویسم / تو حرف بزن / من مست می شوم

تو بگو برف/ میگویم من ! / تو بگو آتش / می گویم تو !

با تو دیگر قندیل نخواهم بست / که از جنس آتشی  ...

    پ ن 1 : من از پایان نترسیدم و آغاز کردم ...